Rapper Pol "P2"
“Holland in da Hood is geen carrierestap”
De afgelopen weken had heel Nederland het erover: Holland in da Hood. Het realityprogramma van RTL 5 waarin een groep rappende jongens hun weg naar de ghetto’s van LA vond, bleek met drie Limburgers in de gelederen een immer terugkerend gespreksonderwerp bij jong en oud. Iedereen leek al na de eerste aflevering zijn mening klaar te hebben. Circustelevisie of talentenjacht? Broedvijver of kijkcijferkanon? Wie overleeft deze zoveelste hype? Is winnaar Lee-Yo de nieuwe Nederlandse hiphop-belofte? Het moet nog blijken. WeekendGezet sprak met de oudste deelnemer Pol “P2” over dromen, realisme en prioriteiten.
Hobby
Voor Pol begon de interesse voor hiphop al vroeg. Het was veertien jaar geleden toen hij zijn eerste teksten de wereld in durfde te slingeren. Op muziek van een goede vriend. “Dat gaat al een flinke poos terug ja. Samen met een goede bekende uit Geleen, Tommy Matatula, schreef ik mijn eerste nummers. We maakten muziek die we zelf tof vonden. We maakten deel uit van de rapgroep Next Southern Assault (N.S.A.) en stonden regelmatig op verschillende podia. Muziek bleek onze gemeenschappelijke hobby en zo is het eigenlijk allemaal ontstaan. Samen met goede vriend en producer Triple D, ook nog producer van o.a. het hitalbum ‘Schaakmat’ van de Nederlandstalige r&b-groep Replay, zijn we begonnen. Dat was nog voor het internettijdperk. Toen dat langzaam aanbrak bleek het steeds gemakkelijker te worden om je muziek aan te bieden. We maakten al gauw een You Tube video en openden profielen op diverse netwerksites zoals MySpace. En zo ging het geruime tijd verder. Natuurlijk veranderden onze prioriteiten naarmate we ouder werden maar we bleven wel altijd muziek maken.”
Auditie
Het vuurtje bleef aan. Pol bleef muziek maken en werd van dichtbij gevolgd door zijn goede vriend Ben van Vlerken. Ben fungeert inmiddels ook als Pol’s manager. Hij was het ook die de rapper dit jaar via Twitter op heeft gegeven voor het televisieprogramma ‘Holland in da Hood’. Gedreven door zijn, immer nuchtere, kijk op zaken en zucht naar avontuur stemde Pol in met het plan. “Toen ik eenmaal ingeschreven was voor deelname werd ik door de redactie van Eyeworks steeds op de hoogte gehouden m.b.t. de selectieprocedure. Er deden meer dan 300 mensen mee en ik hoorde steeds of ik door was naar de volgende ronde,” aldus Pol. “Dat vond ik natuurlijk wel leuk. Ze vergeleken profielen van mogelijke deelnemers en uiteindelijk bleven er 20 mensen over. Die hebben ze toen uitgenodigd voor een intakegesprek en vervolgens werd er bepaald wie er zo goed mogelijk in het format zou passen.” Leeftijd bleek voor Eyeworks geen issue. “Toen ik aangaf dat ik niet in hun doelgroep tussen de 17-24 jaar zat, bleek al gauw dat ze dat niet zo erg vonden. Ze waren vrij duidelijk op zoek naar iemand die naast rapper ook een soort ‘vaderfiguur’ voor de andere boys kon zijn. Het contract werd doorgenomen en ik bleek al gauw één van de gelukkigen. De reis kon beginnen.”
Ervaring
Elke deelnemer begon met zijn eigen persoonlijke bagage aan het grote avontuur. En hoewel Pol’s ambities al na de eerste aflevering behoorlijk anders bleken dan die van een aantal andere participanten ging er ook voor hem een wereld open. “Het was een onvergetelijke ervaring. Ik heb mooie plekken gezien waar ik normaal gesproken nooit getuige van zou zijn geweest. De dingen zoals je die op televisie ziet worden echt neergezet zoals ze zijn. Het ene aspect komt wat meer aan bod dan het andere, maar wat je van Amerika ziet is puur. Van de ghetto tot de bijbehorende rapcrews. Het zijn vooral de personages waaraan het meest is gesleuteld tijdens de montage.”
Aapjes
Na het zien van de eerste promotiefilmpjes werd het Pol al vrij snel duidelijk dat de zender op een heel ander publiek wilde inzetten met hun realityreeks. “Eerlijk gezegd schrok ik wel een beetje. Er werd vrij negatief gereageerd op de eerste filmpjes en interviews die op televisie te zien waren, omdat de nadruk meer op personages dan op rap lag en ik was bang dat ik een verkeerde keuze had gemaakt. Toch heb ik me hier vrij snel overheen gezet. Ik ben me neutraal gaan opstellen en vooral gaan focussen op mijn eigen gedrag. Ik wilde me graag neerzetten zoals ik ben. Ik hoop dan ook dat de kijker dit beeld van mij gezien heeft. Als vaderfiguur van de serie had ik me natuurlijk kunnen bekommeren om het gedrag van andere (jongere) jongens in het huis maar dat heb ik niet gedaan. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen acties. Als je bepaalde uitspraken doet wanneer je weet dat je gefilmd wordt dan kun je hier achteraf altijd mee geconfronteerd worden. Wees op je hoede bij zoiets. Anders heeft het nog maar weinig met hiphop en rap te maken en wordt het al gauw een kwestie van aapjes kijken. Dat is ook de grote kritiek die het programma krijgt en ik snap dat wel. Begrijp me niet verkeerd, het zijn stuk voor stuk hele toffe jongens en ik heb me onwijs vermaakt in L.A. maar ik ben achteraf gezien blij dat ik al vroeg heb nagedacht over mijn gedragingen binnen het programma. Nu heeft iedereen me tenminste gezien zoals ik ben. Noem het ervaring of wijsheid, ik sta in ieder geval achter mijn uitspraken en laat me zeker geen woorden in de mond leggen omdat die toevallig leuker passen in een vooraf verzonnen concept.”
Toekomst
Over zijn toekomst praat Pol nuchter. Hij durft nog wel te dromen maar blijft te allen tijde bescheiden. “Ik weet niet wat de komende tijd me zal brengen. Als er wat moet gebeuren, dan is het moment nu zeker daar. Daar ben ik me heel bewust van. Ik wil graag de muziek blijven maken die ik tof vind. Ik heb oud werk op internet staan waar ik nog steeds achter sta. Dat kun je via facebook of soundcloud vinden. Dat mijn deelname aan het programma me nu een opstapje kan bieden is een bijzonder prettige bijkomstigheid. Ik zie het echter niet als carrièrestap. Andere jongens misschien wel maar mij valt het straks dan ook niet zo tegen als mensen me over een jaar niet meer kennen. Ik zie het wel. Daarnaast zou ik het leuk vinden om wat leuke optredens of samenwerkingen te doen. Vooralsnog in het Engels. Die taal ligt me het beste. Er verschijnt binnenkort sowieso nog wel het een en ander op muzikaal vlak. Hou het maar in de gaten. Daarnaast zal er vanuit Eyeworks ook nog wel een vervolg op dit alles komen. Wat dat precies wordt weet ik ook nog niet. Ik vind het in ieder geval wel fijn dat ik zelf in de hand heb wat ik wil doen en wat niet. Die vrijheid heb ik gelukkig. Het belangrijkste in mijn leven is voor mij m’n dochter. Ze heet Indy, is zeven en een schat van een meid. Zij zal voor mij altijd op de eerste plaats komen... Zo’n rapper ben ik.”
