Heb je vragen aan de redactie?
Bel dan 046-411 7551 of email:
redactie@weekendgezet.nl

Heb je vragen over adverteren?
Bel dan 046-411 7550 of email:
advertentie@weekendgezet.nl

WeekendGezet niet bezorgd?
Meld het en we maken er werk van!
Kun je niet direct vinden wat je zoekt? Of ben je op zoek naar een eerder geplaatst artikel?

TIP:
minder zoektermen zorgt voor
meer resultaten.
Registreer je bij WeekendGezet om deel te kunnen nemen aan onze acties & prijsvragen.

Ben je al geregistreerd? Log dan in met je persoonlijke loginnaam en wachtwoord.
Login bewaren
 
Kindje op komst? Ook uw huisdier moet wennen
Wie besluit een hond aan te schaffen kiest veelal voor bijzondere gezelligheid in huis. En het is ook leuk - een vrolijke viervoeter – die, zodra hij je ziet, je kwispelend tegemoet komt. Hoe makkelijk ouders, de reeds aanwezige kinderen en de hond in het gezin ook met elkaar mogen omgaan, wie een kindje verwacht doet er goed aan stil te staan bij de veranderingen die de komst van de baby voor zowel ouders, de opgroeiende baby/peuter en het huisdier met zich meebrengen. En dus is het raadzaam na te denken over hoe je eventuele problemen tussen hond en kind kunt voorkomen.
AANDACHT
Het is een feit, ook uw huisdier moet wennen aan de komst van een kind en alle veranderingen die daarmee samen gaan. Om maar met de deur in huis te vallen, een uitspraak als ‘doe de hond maar weg want een hond en een baby dat gaat niet samen’ is kwalijk en onterecht. Aan de andere kant, waarom zouden ouders die zich op de komst van hun kindje voorbereiden, dat hun hond niet gunnen? De hond mag voor de komst van de baby dan wel uitstekend in het leven van de ouders passen, maar wat als diezelfde hond zich na de geboorte van het kind anders gaat gedragen? En wat, als zaken die tot nu toe geen problemen opriepen, na de komst van het kind als lastig worden ervaren? Om een voorbeeld te noemen; neem de dagelijkse wandeling. Zonder kind maakt u zich er wellicht niet al te druk om, dat Nero naar soortgenoten blaft of aan de lijn trekt. Maar wat als dit gedrag voorkomt terwijl u een ommetje met de kinderwagen maakt en uw hond u al trekkend uit balans brengt? Of wat wanneer uw hond door de komst van uw kindje ander gedrag is gaan vertonen in de vorm van blaffen, zich terugtrekken terwijl hij altijd zo gezellig van de partij was, of, en ook dit komt meer dan eens voor, dingen stuk bijt? Een hond gaat van nature conflicten uit de weg en zoekt naar andere manieren om te waarschuwen of zijn ongenoegen tot uiting te brengen. En dus luidt de tip: besteed hier aandacht aan. Ander voorbeeld: Uw baby kruipt over de grond, uw hond achterna. Het dier wil weg uit de situatie – gromt, trekt zijn lip op of kruipt ergens onder. Het kind – onbekend met de signalen van de hond die vanuit kinderlijke inzichten worden geïnterpreteerd - gaat achter de hond aan. En wat doet de hond op zijn beurt? Hij gromt, haalt uit en – in het ergste geval – hij hapt. Met als gevolg dat het kind huilt, ouders in paniek raken, er chaos ontstaat, de hond ineens als onbetrouwbaar wordt bestempeld en ouders zeggen ‘hij heeft vanuit het niets gebeten’.

1100kidshond-kind.jpgTOLERANTIEGRENS
Mensen mogen dan wel denken dat een hond vanuit het niets bijt, dit is niet juist. Sterker nog, er is altijd een reden. Zoals gezegd gaat een hond conflicten uit de weg. Echter, wanneer uw huisdier in een dusdanige positie is gebracht dat hij niet meer weg kan, hem de situatie om zich ergens terug te trekken onmogelijk wordt gemaakt of wanneer hij denkt ‘nu is het genoeg’, dan zal hij voor de eigenaren ongewenst gedrag gaan vertonen. Nog een voorbeeld dat herkenning oproept. Blacky is een lieve hond. Al jaren gaat hij uitstekend met het gezin samen. Door een oorontsteking wil hij niet aangeraakt worden met als gevolg dat uw aaiende peuter letterlijk afgesnauwd wordt en de situatie ook hier verkeerd uitpakt. Met deze voorbeelden op rij is het van groot belang voor positieve associaties tussen hond en kind te zorgen. Niet alleen dat, minstens zo belangrijk is het introduceren van aankomende veranderingen bij uw hond, ook als het kindje nog niet geboren is. Gelukkig – honden hebben een erg hoge tolerantiegrens - gaat het vaak goed. En juist dat is een reden onze lieve kanjers in dit soort situaties vooral niet te vergeten.
  • Mag uw hond altijd mee naar boven maar na de geboorte van uw kind niet meer? Wacht dan niet tot het kindje maar leer hem dit ruim van te voren.
  • Maak die wandeling met de kinderwagen nog vóór uw baby er is. Leg eventueel een pop in de wagen. Hiermee kunt u uw hond aanleren dat trekken aan de lijn tijdens het maken van een wandeling met de kinderwagen niet getolereerd wordt.
  • Laat uw hond tijdig wennen aan kinderspeeltjes die geluid maken / spulletjes die voor het kind bedoeld zijn.
  • Komt de box op de vaste ligplaats van de hond te staan? Geef hem op tijd een ander fijn plekje waar hij rustig kan wennen.
  • Zorg dat de hond zich kan terugtrekken en dat die plek voor hem ook als prettig wordt ervaren. Daarnaast moet ook uw kind leren dat de hond niet altijd beschikbaar is, recht heeft op zijn eigen ding en dat dat gerespecteerd moet worden.
  • Alles wat u met uw kindje doet moet voor de hond positief zijn. Neemt u uw kind op de arm, geef de hond dan iets lekkers. Betrek hem erbij, dan bekijkt hij de situatie heel anders.
  • Hebt u de situatie niet onder controle, plaats uw hond dan even in de bench. Dat is wel zo veilig.
  • Slaapt uw kindje? Las dan tijd voor uw hond in, speel met hem. Uw hond heeft aandacht immers net zo hard nodig.
  • Ouders schenken veelal wel aan aandacht aan veiligheid zoals traphekjes, afdekdopjes, stopcontacten en dergelijke maar vergeten in hun enthousiasme en zorgzaamheid over de rol van de hond in de nieuwe situatie na te denken.
  • Het is niet vanzelfsprekend dat kind en hond vanaf het eerste moment goed samen gaan. Besteed hier tijd een aandacht aan.
  • Gooi uw hond niet in het diepe, laat hem wennen aan dingen die in huis komen.

Wilt u meer informatie? Neem dan contact op met Miriam Beckers van Dog Unlimited, telefoon 06-23503276

Tekst: Nicolien Bout
Foto: Wim Langohr